2006/Dec/05

และแล้วก็เวียนมาบรรจบวันคล้ายวันเกิดครั้งที่ 2x.... (แก่ขึ้นอีกปีแล้วตู...)

วันเกิดปีนี้ให้รางวัลตัวเอง ด้วยกันลาหยุด พักผ่อนสมองซะ 1 วันและซื้อมือถือใหม่

วันเกิดปีนี้เป็นวันที่อะไรหลายๆ อย่างไม่ได้เป็นไปอย่างที่คาดคิดไว้

  • คนแรกที่โทรมากลับไม่ใช่ "เธอ" แต่กลายเป็น "เพื่อนรักสมัยมหาลัย"(ไอ้คุณหนิง โทรมาทำมายตอนตี 3 ร้านปิดแล้วสิ ถึงโทรมาได้ แต่ก็ขอบจายยยยย)
  • คนแรกที่ส่ง Message มากลับไม่ใช่ "เธอ" แต่กลายเป็น "น้องเพนกวิน" (ขอบใจนะจ๊ะน้องสาวที่น่ารัก ไม่คิดเลยว่าจะจำวันเกิดพี่ได้)
  • ตามมาติดๆ ด้วย Message ของ "น้องสาวสุดที่รัก" (ดีมาก รู้หน้าที่ถ้าเกิดไม่ส่งมา กะโทรไปทวงซะหน่อย)

ตารางวันเกิด
9:30
มีโทรศัพท์มา จาก "เพื่อนช้าง" โทรมา Happy Birthday แต่ด้วยยังไม่สติมารู้ตัวอีกทีก็ตอนบ่ายๆ ว่ามันโทรมา เออ ขอบจาย

10:00
เพิ่งตื่น ง่วง... กว่าจะนอนก็ตี 3 กะจะตื่นไปใส่บาตรซะกะหน่อยแต่ไม่ไหว พบว่ามี Message มาใหม่อีก 2 ข้อความจากหัวหน้ากะเพื่อนนนท์ ตามมาติดๆ

10:30
อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟันเรียบร้อย นั่งเล่นมือถือใหม่ หวังว่าจะได้รับ Message จาก "เธอ" แต่ก็ไม่มี...

11:30
ตั้งสติ เก็บของ เตรียมตัวเข้ากรุง กลับบ้าน "เพื่อนคนสวย" โทรมาบอกว่าจะเลี้ยงข้าวเย็น (ได้กินตังค์มันแล้ววุ้ย)

14:30
ในที่สุดก็ถึงบ้าน หลังจากปล่อยอารมณ์เรื่อยๆ เปื่อยๆ นั่งรถเมล์ ต่อด้วยรถไฟฟ้า เดินมาบุญครองนิด แวะพารากอนหน่อย (ตามฐานะ) แล้วนั่งรถเมล์กลับบ้าน ระหว่างทางก็นั่งคิดทบทวนตัวเองปีที่ผ่านมา ได้เจออะไรมาบ้างต่อจากนี้เราอยากจะทำอะไร จะต้องทำอะไรปรับปรุงตัวยังไง จะจีบใครดี (ว่าไปนั่น)

16:30
เดินทางออกจากบ้าน มุ่งสู่ Central World แวะ B2S อ่านหนังสือที่ตัวเองชอบ (แต่ไม่ซื้อ เปลือง) รอเวลานัด

17:45
เดินทางด้วยรถไฟฟ้า BTS มุ่งสู่ อโศก เป้าหมายคือ "Korean Town" สุขุมวิทซอย 12 วันนี้ "เพื่อนคนสวย" จะเลี้ยง "อาหารเกาหลี" เย้ !!!!

18:15
เจอ "เพื่อนคนสวย" หน้า Times Square แล้วเดินมุ่งหน้าสู่ "Korean Town"

18:20
เดินดูร้านอาหารเกาหลีไปเรื่อยๆ ดูๆ ไปเริ่มลายตา เลยหยุดที่ร้าน "Doo Rae" ที่อ่านเจอใน pantip

18:30
สั่งอาหารเฉพาะที่รู้จัก (มีอยู่ 3-4 อย่าง)
- เนื้อหมูหมักซอสย่าง
- บิบิมบับ (ข้าวยำเกาหลี)
- ซุปเต้าหู้อ่อน
กินรอ "น้องสาว" 2 คน ที่กำลังเดินทางมา นั่งสวีทกับ "เพื่อนคนสวย" กันไป 2 คน

19:20
อิ่ม.... ไอ้คุณน้องทั้ง 2 เพิ่งมาถึง (ดันเดินเลยร้านไปอีก -*-)
2 น้องรัก เซอร์ไพร์ส!!! ด้วยของขวัญชิ้นใหญ่ นึกว่าปีนี้จะไม่มีใครมาให้อีกซะแล้วนิ(แอบดีใจ) 2 น้องรักบอกเหตุผลมาว่า "แว่บแรกที่ได้เห็น ก็ชอบเลย เพราะหน้าเหมือนพี่เลย" ตูหน้าตาดีกว่าอีก(ส่วนของขวัญเป็นอะไรนั้น ไปดูรูปด้านล่าง)

20:00
อิ่มกันถ้วนหน้า หมดค่าเสียหายไป 1,600 กับอาหาร 7 อย่าง อร่อยมั่กๆขอบคุณ "เพื่อนคนสวย" มากๆ ออกจากร้าน มุ่งหน้าสู่ Central World (2 น้องสาว ขอแยกตัวไปเอารถก่อน)

20:15
ถึง Central World พร้อม "เพื่อนคนสวย" มุ่งหน้าสู่ "เบียร์สิงห์" (ปกติจะกินแต่ Heinaken นะ) ตั้งใจจะมาฟังดนตรีสด (ดีกว่าของ Heinaken เยอะ) นั่งสวีทกับ "เพื่อนคนสวย" กัน 2 คน

20:30
วง So Cool ขึ้นร้อง รู้จักอยู่ 2-3 เพลง แต่มาสนุกตอนที่เอาเพลงคนอื่นมาร้องเนี่ยแหละ (นักร้องนำ หน้าตาเหมือน เสก โลโซ แหะ)

21:45
2 น้องรัก เดินทางมาถึง (ไหนบอกว่าครึ่งชั่วโมงไงฟ่ะ) พร้อมกับสั่งอาหารมากินกัน (ไม่อิ่มกันหรือไงฟ่ะ -*-) สักพัก So Cool ก็เล่นจบ (ในที่สุดก็จบสักที) "เพื่อนคนสวย" เริ่มได้ที่จากเบียร์ "โคโรน่า" (แพงชิบ แพงกว่าสิงห์เหยือกอีก -*-)

21:50
เดินไปเข้าห้องน้ำกะ "เพื่อนคนสวย" ผ่าน "Heinaken" ได้ยินเสียงเพลงคุ้นๆ หู มองไปที่เวที
โอ้!!! "Modern Dog" มา เสียดายมั่กๆ (ทำไมวันนั้นตูมานั่ง มันไม่มีใครมาเลยฟ่ะ เซ็งเป็ด!)

22:00
วงต่อไปขึ้นมาเล่น วง "Pure" หน้าคุ้นๆ เป็นวง 6 สาว (2 หล่อกะ 4 สวย) เพราะมากๆ เสียงดีสุดๆ ชอบๆ (มาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆ )

24:00
วง "Pure" เล่นจบ ได้รับเสียงตรบมือ เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน (เยี่ยมกว่า So Cool เยอะ)

24:05
เตรียมตัวกลับ เดินมาเข้าห้องน้ำกับ "เพื่อนคนสวย"พอกลับมาถึงโต๊ะ มีสายรายงานมาว่า มีคนเข้ามาคุยอยากจะขอเบอร์ "เพื่อนคนสวย" ของเรา

24:10
ลุกออกจากโต๊ะ เดินออกมารอด้านนอก หันกลับไปดู "เพื่อนคนสวย" กำลังโดนตื้อขอเบอร์โทรศัพท์ คุณเธอหันมามองหน้าเรา ก็เลยพยักหน้าไป คุณเธอดันเข้าใจผิดว่า "ให้บอกเบอร์ไป" -*- (กำ) แต่ความจริงตั้งใจจะบอกว่า "มานี่เถอะ ไม่ต้องสนใจ"

24:15
อยู่บนรถ มีโทรศัพท์มาที่เครื่องของ "เพื่อนคนสวย" แต่คุณเธอไม่รับเอง เพราะเห็นเบอร์ไม่รู้จัก และคาดว่าคงจะเป็นคนเมื่อกี้ เลยยื่นมาให้เรารับแทน (แล้วให้เบอร์เค้าไปไมฟ่ะ)

24:30
คุยกันไปเรื่อยๆ ระหว่างทาง เลยพูดขึ้นมาเล่นๆ ว่า "ถ้าเธอไปคบกะคนอื่น เราจะหนีไปมีแฟนจริงๆ ด้วยนะ เดี๋ยวจะเหงาจะบอกให้" แล้วก็หัวเราะ "ขู่นะเนี่ย กลัวไหม"
คุณเธอก็ยิ้มๆ แล้วก็พูดขึ้นมาว่า "บ้า ฉันไม่สนใจคนนี้หรอก ไม่ชอบคนประเภทนี้อยู่แล้ว ใครก็ไม่รู้ พวกที่มาเจอกันสถานที่อย่างนี้ไม่เห็นจะดีเลย" แล้วก็หัวเราะ (-*- อ้าวเหรอ เพิ่งรู้แหะว่า ญ เค้าคิดอย่างนี้กัน)
ด้วยอารมณ์ขำขำ ก็เลยตอบไปว่า "เอาน่า เดี๋ยวถ้า 30 แล้ว ต่างคนต่างไม่มีใคร เดี๋ยวจะไปขอล่ะกันนะ ไม่ต้องห่วง" คุณเธอก็ยิ้มๆ (มุขนี้พูดบ่อยแหละ ถึง 30 แล้วค่อยว่ากันนะจ๊ะ)

24:45
ถึง หอ "เพื่อนคนสวย" บอกราตรีสวัสดิ์ แล้วเดินทางกลับบ้าน

01:00
ถึงบ้าน นั่งดู Doha Game แป๊บนึง ตั้งสติไปอาบน้ำ แล้วเข้านอน

สรุป

  • วันเกิดปีนี้เป็นปีแรกในรอบ 5 ปีที่ได้มากินข้าวกับเพื่อนและน้องๆ
  • ปีนี้ได้รับ Message ทั้งหมด 15 ข้อความ (ปีนี้ยอดตกปีหน้าต้องทำยอดซะหน่อยแล้ว) 1 ใน 3 เขียนมาว่า "ขอให้มีแฟนไวไว"
  • มีคนโทรมาอวยพร 5คน เพื่อนหนิง, เพื่อนเปิ้ล, ไอ้ชาง, เพื่อนโม และกิ๊กเก่า
  • ขอบคุณนะ "เพื่อนคนสวย" สำหรับอาหารเย็น อร่อยมั่กๆ
    (ด้วยจรรยาบรรณ ไม่อาจเปิดเผยใบหน้าของเธอได้)
  • ขอบคุณน้องรักทั้ง 2 สำหรับของขวัญที่ซื้อมาด้วยเหตุผลว่า "หน้าเหมือนพี่"
    (ตูหน้าตาดีกว่าเฟ้ย!!!)

  • จนแล้วจนเล่า "เธอ" ก็ไม่ได้ส่ง Message หรือโทรมาเลย

ปล.
- แปลกแหะ คุยกับ "เพื่อนคนสวย"มีเรื่องให้คุยกันได้ตลอด เรื่อยๆไม่เบื่อ สนุกดี(นานๆ จะเจอคนอย่างนี้สักทีแหะ ตอนมีแฟนยังไม่คุยมากขนาดนี้เลย)
-มารู้สึกตัวอีกทีว่า ตอนมีคนมาขอเบอร์ "เพื่อนคนสวย" ของเรา ตอนนั้นเราก็ไม่ได้รู้สึกหึงหวงอะไรคุณเธอเลย(แต่รู้สึกห่วงมากกว่า อยากจะให้คุณเธอเจอคนอื่นในสถานที่ที่มันดีกว่านี้) คิดแต่ว่า "เพื่อนเรานี้ก็หน้าตาดีเหมือนกันแหะ"

2006/Nov/21

10 ปีแล้วสินะ ที่เรารู้จักกัน
8 ปีแล้วสินะ ที่บอกรักเธอไป แต่โดนปฏิเสธกลับมา
6 ปีแล้วสินะ ที่เราเริ่มต้นทำงาน ทำให้ไม่ค่อยได้เจอกัน
4 ปีแล้วสินะ ที่จู่ๆ เธอก็เข้ามาหา ทั้งที่เธอเคยเป็นฝ่ายเดินจากไปก่อน
2 ปีแล้วสินะ ที่เธอเคยพูดประโยคนึงออกมา

"เราคิดกับเธอมากกว่าเพื่อนนะ แต่เราคงเป็นแฟนกันไม่ได้ เพราะเราไม่อยากจะมีแฟน"

แล้วตกลงตูอยู่ในฐานะอะไรล่ะฟ่ะ แฟนก็ไม่ใช่ เพื่อนก็ไม่เชิง

มากกว่า "เพื่อน"?? แต่ไม่ใช่ "แฟน"....... เป็น "กิ๊ก" เหรอ แต่เราโสดกันทั้งคู่นะ จะใช้คำว่า "กิ๊ก" ได้เหรอ

เธอมักจะเป็นฝ่ายโทรมาคุยเสมอ ยามเธอเหงา หรือว่าขับรถอยู่ ชวนคุยเรื่องนู่นเรื่องนี้ คุยกันเป็นชั่วโมงๆ

วันหยุด เธอก็จะชวนไปกินข้าว ไปนู่นไปนี่กัน ถึงขนาดขับรถมารับเลยก็ตาม

เคยพูดกับเธอทั้งแบบตรงๆ และแบบเล่นๆไปว่า "เราคบกันเป็นแฟนกันไหม" เธอก็ได้แต่ยิ้ม และก็ตอบกลับมาทีเล่นทีจริงทุกครั้งว่า "ยังไม่เลิกชอบเราอีกเหรอ เราน่ะน่าเบื่อออก มีผู้หญิงคนอื่นที่น่าสนใจกว่าเราเยอะเลยนะ" แล้วก็หัวเราะ

ไม่เข้าใจเฟ้ย

แต่ช่างเถอะ ยังไงตอนนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอมากมายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว อยู่อย่างนี้ต่อไปก็ดี ตอนนี้ก็แค่งงกับการกระทำและคำพูดของเธอก็เท่านั้นเอง

ชักเหนื่อยกับการไล่ตามเธอ ตอนนี้ก็ขอพักก่อนดีกว่า

2006/Sep/07

เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เราอยากจะเห็นหน้าตลอดเวลา
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เรามีความสุขเมื่อได้อยู่ใกล้ ได้คุย ได้เล่น ได้เที่ยว ได้สนุกไปด้วยกัน
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่คอยให้กำลังใจอยู่ข้างหลัง
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เรารู้สึกดีๆ ด้วย
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่ใจนึงอยากให้เราเป็นมากกว่าเพื่อน
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เราคิดถึงทุกครั้งที่ซื้อของ
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เราคิดถึงทุกครั้งที่นั่งรถกลับบ้าน
เคยเจอบ้างไหม ใครสักคนนึง ที่เราอยากกอดไว้ทั้งคืน

เราต่างก็สนุกและมีความสุขด้วยกัน...








แต่แล้วเราก็ไม่ได้คบกัน ไม่ได้เป็นมากกว่าคนรู้จักกัน ความสัมพันธ์ของเราจบลงโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่มีอะไรบอกได้เลยว่าเป็นเหตุที่ทำให้เราเลิกกัน

เธอกลายเป็นเพียงคนที่หยุดแวะเอาความรู้สึกดีๆ (ที่นานๆ สักครั้งที่จะได้เจอ) มามอบให้

ชื่อเธอใน MSN ผมก็ไม่ได้ลบ แต่ไม่ได้คุย ไม่ได้ทัก ส่วนเธอจะลบผมไปแล้วหรือยัง ผมเองก็ไม่ได้สนใจ

ทุกวันนี้ยังนั่งถามตัวเองทุกครั้งที่นึกถึง ว่าทำไมเราไม่คบกัน เพราะอะไรเราถึงไม่ได้รักกัน และทำไมเราถึงตัดสินใจเลือกเดินคนละทางกัน โดยที่ต่างก็บอกไม่ได้ว่าเพราะอะไร

ใครถามก็ตอบไม่ได้ว่าเพราะอะไร เราถึงไม่ได้คบกัน

หรือเพราะบ้านเราไกลกัน
หรือเพราะที่ทำงานเราไกลกัน
หรือเพราะผมต้องเริ่มเรียน
หรือเพราะผมไม่มีเวลาพาไปเที่ยวไกลๆ
หรือเพราะผมดีเกินไป... (แหะๆ ขอนิดนึง)

ผมไม่จะถามถึงเหตุผลของเธอ... ถึงแม้ในใจมันเรียกร้องที่อยากจะรู้ก็ตาม
ผมเชื่อว่า เราต่างคนต่างมีเหตุผลที่จะต้องไป
เธอย่อมมีเหตุผลของเธอ และผมก็มีเหตุผลของผม


แปลกดีนะที่ผมไม่รู้สึกเสียใจอะไรเลย เพียงแค่รู้สึกเสียดายและเหลือความสงสัยทิ้งไว้ในใจเท่านั้น


ความรู้สึกของผมในตอนนั้นคงจะยังไม่ถึงขั้นที่จะใช้คำว่า "รัก" เหมือนกับที่เคยเจอมา
มีเพียงแต่ความรู้สึกดีๆ ที่พัดผ่านมา กลายเป็นส่วนนึงของประสบการณ์ชีวิตที่ควรค่าแก่การจดจำและนำไปแก้ไข


ขอบคุณที่เข้ามาช่วยทให้ชีวิตสนใสขึ้น
ขอบคุณความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีให้
ขอบคุณความห่วงใยที่คอยโทรหากัน
ขอบคุณความไว้ใจที่ยอมไปเที่ยวกับผม
ขอบคุณ...




เคยเหมือนผมบ้างไหม...



ไม่น่าใช่รัก - บอย/ว่าน/โจ AF2





ปล. หนูผึ้งและหนูรุ่ง รู้แล้วสักวันจะต้องเจอ กรุณาเก็บไว้เป็นความลับนะเฟ้ย ตรูก็อายเป็น